اگر از خوانشهای کلان منابع بودجه فراتر رویم، به ردیفهای مالیاتی خواهیم رسید که هر یک بر بخش خاصی از اقتصاد ایستاده و ریسکهای تحقق متفاوتی دارد. بر این اساس، دو ستون اصلی مالیاتی بودجه سال آینده، بر سود بنگاهها و جریان مبادله استوار است.
خوانش بخشهای درآمدی بودجه، بهویژه پس از عبور از فصل مالیاتها، بدون تثبیت یک تمایز نهادیِ کلیدی، ناقص و گمراهکننده میشود: تمایز میان «درآمد عمومی» و «درآمد اختصاصی». این تمایز صرفا یک تفکیک حسابداری یا قراردادی نیست، بلکه بازتاب تفاوت در منطق اخذ درآمد، نقش دولت در لحظه وصول و کارکرد آن منبع…
اخبار
اندیشه روزنامه شماره ۶۴۷۷
یکشنبه، ۱۴ دی ۱۴۰۴
چگونه نادیده گرفتن محدودیتهای علم اقتصاد، هزینههای سنگین به بار میآورد؟
نادیده گرفتن محدودیتهای بودجه و منابع ارزی شاید در ابتدا با خلق رونق مصنوعی، رضایت عمومی را جلب کند، اما این سرخوشی موقت، بهایی سنگین دارد. با پایان یافتن منابع و فعال شدن مکانیسمهای تورمی، واقعیتهای سرکوبشده بازار بازمیگردند و با کاهش قدرت خرید، گروههای کمدرآمد را تحتتاثیر قرار میدهند.
در بودجه ۱۴۰۵، دولت چگونه میخواهد مصرف آب و انرژی را مهار کند؟
اگر بخش مالیاتی بودجه ۱۴۰۵ را بتوان نقشه محدودیت دولت در اخذ مالیات دانست، بخش تامین مالی را تصویر محدودیت دولت در استقراض و الزامات حقوق ورودی را میدان مدیریت تجارت و ارز، بخش " الزامات منابع حوزه آب و انرژی" را باید صریحترین اعتراف دولت به ورود اقتصاد ایران به مرحلهای دانست که در ادبیات سیاستگذاری از آن با عنوان" حکمرانی کمیابی" یاد میشود؛ مرحلهای که در آن دیگر مساله اصلی، قیمتگذاری یک کالا نیست، بلکه تنظیم بقا در شرایط فشار هم زمان مالی، زیستمحیطی و اجتماعی است.