دنیای اقتصاد؛ در هفتههای اخیر، الگوی رفتاری آشنایی در اقتصاد ایران شکل گرفته: کاهش سپردههای مدتدار، افزایش نگهداری اسکناس و شبهپول و تمایل به داراییهایی مانند ارز، طلا، خودرو و کالاهای بادوام.
روند افزایشی نرخ ارز در ماهها و حتی سالهای اخیر، بار دیگر این واقعیت بنیادین را پیش روی سیاستگذاران و تحلیلگران اقتصادی قرار داده است که بازار ارز، نه یک بازار مستقل، بلکه برآیند مجموعهای از ناترازیهای ساختاری، محدودیتهای بیرونی و تصمیمات سیاستی بعضا ناهماهنگ است. برخلاف روایتهای سادهانگارانه که نوسانات ارزی را صرفا به شوکهای مقطعی، اخبار سیاسی یا رفتارهای هیجانی بازار نسبت میدهند، تداوم و تکرار جهشهای ارزی نشان میدهد که مساله، ریشهایتر و عمیقتر از آن است که با ابزارهای کوتاهمدت یا مداخلات مقطعی مهار شود.