شماره روزنامه ۶۴۴۸
|

حسین شریعتمداری

حسین شریعتمداری

    شنبه، ۱۰ آبان ۱۴۰۴
  • دکه - ۱۴۰۴/۰۸/۱۱

    روزنامه اعتماد طی یادداشتی با عنوان «تبعیض‌ فراتر از ظلم» نسبت به رفتارها و سیاست‌های دوگانه در برخورد با رسانه‌ها پرداخته است. عباس عبدی، فعال سیاسی در بخشی از این یادداشت، چنین نوشته است که «اجرای گزینشی و تبعیض‌آمیز قانون به معنای نقض حاکمیت قانون است. در چنین چارچوبی مردم یاد گرفته‌اند که «سخت‌گیری یکسان» بهتر از «اجرای گزینشی قانون» است. شاید بتوان گفت که جمله «ظلم بالسویه عدل است» بیش از آنکه محصول نگاه فلسفی باشد، بازتاب تجربه تاریخی ما از تبعیض است. مردم در تاریخ خود با ظلم زیسته‌اند،…
  • حمله مدیر مسئول روزنامه کیهان به مدافعان قانون عفاف و حجاب/ با فریب سران سه قوه آن را به جامعه تحمیل کردند

    کیهان: مدیر مسئول روزنامه کیهان نوشت: عریانی نتیجه و دنباله کشف حجاب است و مقابله با آن نمی‌تواند بدون مقابله جدی با کشف حجاب باشد.
    یکشنبه، ۱۶ شهریور ۱۴۰۴
  • شریعتمداری باز هم به مساله حجاب پرداخت/ هدف غایی و پنهان لایحه حجاب «گسترش بی حجابی» بود

    کیهان: حسین شریعتمداری نوشت: دو سال قبل، وقتی در یادداشتی با عنوان «‌لایحه ‌عفاف یا گسترش بی‌حجابی؟!‌» به ارزیابی این لایحه پرداختیم و با بررسی مستند برخی از مواد آن نتیجه گرفتیم که «‌این لایحه نه فقط از پدیده پلشت بی‌حجابی جلوگیری نمی‌کند، بلکه به گسترش بی‌حجابی نیز دامن می‌زند»! و تاکید کردیم که اساساً طرح این موضوع مشکوک به نظر می‌رسد، شماری از مسئولان و دوستان دلسوز گلایه کردند که تند رفته‌اید! و حال آن که یادداشت مورد ‌اشاره با استناد به متن لایحه عفاف نوشته شده بود.
    شنبه، ۲۵ مرداد ۱۴۰۴
  • دکه - ۱۴۰۴/۰۵/۲۶

    روزنامه اعتماد در شماره اخیرش به گزارشی درباره رویکردهای تخریبی علیه رئیس‌جمهوری و کابینه‌اش با عنوان «حاشیه‌سازی از برون» پرداخته است. در بخشی از این گزارش آمده است که «در چنین شرایطی که ضرورت ایجاد انسجام ملی و اتحاد بیشتر از هر زمان دیگری احساس می‌شود، کانون‌های فشار بر دولت و توهین به رئیس‌جمهور که اغلب آنها ذیل طیف‌های تندرو و رسانه‌های همسوی آنها قرار دارند، بیشتر از هر زمان دیگری به تکاپو افتاده و به دولت فشار می‌آورند».
    جمعه، ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۴
  • دکه - ۱۴۰۴/۰۲/۱۳

    روزنامه کیهان در یادداشتی به قلم حسین شریعتمداری نوشت: برجام یک توافق جمعی است که در یکسوی آن جمهوری اسلامی ایران و در سوی دیگر ۶کشور موسوم به ۱+۵ قرار دارند. توضیح آن که‌، در دو سوی این توافق‌نامه، دو واحد قرار گرفته‌اند، یکی از این دو واحد، ایران و مجموعه ۶ کشور۱+۵، واحد دیگر این توافق است. توجه کنید؛ تعبیر «all together‌» که در برجام آمده است نیز به مفهوم و معنای «همه با هم‌» است. بنابراین از آنجا که با خروج آمریکا از برجام، دیگر همه اعضا‌ حضور ندارند، برجام اعتبار حقوقی خود را از دست داده…