اخبار تاريخ و اقتصاد روزنامه شماره ۶۵۰۲

فتح قسطنطنیه به‌دست ترکان عثمانی در سال ۱۴۵۳میلادی و سقوط امپراتوری بیزانس، یکی از نقاط عطف بنیادین در تاریخ جهان به‌ شمار می‌آید؛ رویدادی که نه‌تنها موازنه قدرت سیاسی در شرق مدیترانه را دگرگون ساخت، بلکه پیامدهای اقتصادی و تجاری عمیق و درازمدتی به دنبال داشت. با استقرار عثمانیان در قسطنطنیه، راه‌های اصلی ارتباطی و تجاری میان اروپا و شرق، که از آسیای صغیر، شام و دریای مدیترانه شرقی می‌گذشت، عملا زیر سلطه مستقیم سلاطین عثمانی قرار گرفت. این تحول، اروپاییان را با واقعیتی تازه روبه‌رو ساخت: دسترسی سنتی و نسبتا امن آنان به بازارهای پررونق شرق، به‌ویژه هند، چین و کشورهای خاورمیانه، با محدودیت‌ها و هزینه‌های فزاینده مواجه شد.

دنیای اقتصاد - فرداد گوران : اگر یک دریانورد از سال ۱۵۳۰ به‌طور جادویی به آینده منتقل می‌شد و به آستانه انقلاب آمریکا در سال ۱۷۷۵ می‌رسید، احتمالا می‌توانست شغلی در کشتی‌های نیروی دریایی قاره‌ای پیدا کند. درحالی‌که با فناوری‌ها، ابزارها و اصطلاحات جدید روبه‌رو می‌شد، اما عناصر کلیدی کشتی‌های آن زمان، مانند کابل‌ها، بادبان‌ها، قطعات و توپ‌ها برای او آشنا بود. اما اگر همین دریانورد از نیروی دریایی قاره‌ای ۲۴۵ سال به جلو پرتاب می‌شد و در سال ۲۰۲۲ به یک ناو هواپیمابر یا زیردریایی هسته‌ای نیروی دریایی ایالات متحده می‌رسید، احساس کاملا غریبی داشت. این ۲۴۵ سال از زمانی که مستعمره‌نشین‌های اولیه علیه سلطه‌گران بریتانیایی خود شروع به سازماندهی نبردهای دریایی کردند، تا به امروز، شاهد بزرگ‌ترین تحولات در تاریخ جنگ‌های دریایی بوده است. ایالات متحده و نیروی دریایی آن در این مدت ۱۲ جنگ بزرگ را تجربه کرده‌اند. به‌طور متوسط، هر ۲۰ سال یک جنگ ویرانگر، بدون احتساب عملیات‌ها و درگیری‌های کوچک، روی داده است.