اتکای بیش‌ازحد به دلار

 با این حال، به گزارش وال‌استریت ژورنال، داشتن ارز ذخیره جهانی، تضمینی شکست‌ناپذیر برای ایمنی مالی نیست. نقش دلار در حفظ ثبات بازار بدهی آمریکا کلیدی است، اما این پشتوانه دائمی و غیرقابل شکست نیست و می‌تواند در شرایط فشار، اعتماد بازار را از دست بدهد. در نمونه مشابه، دولت بریتانیا در نوعی «سه‌گانه ناممکن» گرفتار است و نمی‌تواند هم‌زمان رضایت رای‌دهندگان، اعتباردهندگان و منطق اقتصادی را تامین کند.

در نتیجه، به‌جای تمرکز بر رشد، سیاست‌های خود را معطوف به آرام کردن بازار اوراق و ملاحظات سیاسی کرده است؛ از جمله افزایش‌های مالیاتی کوچک، با تاخیر و کم‌اثر بر رشد که کمتر دیده شود. فرانسه نیز وضعیتی مشابه اما پیچیده‌تر دارد، با بدهی و کسری بالاتر، فشار سیاسی بیشتر و مالیات‌هایی که حتی افزایش بیشترشان می‌تواند به کاهش درآمد بیانجامد. در این کشورها، سیاست‌های مالی کارآمد اغلب قربانی هزینه‌های سیاسی می‌شود.

با این حال، وضع مالی آمریکا از بریتانیا بدتر توصیف شده است؛ با نسبت بدهی نزدیک به ۱۰۰ درصد تولید ناخالص داخلی و کسری بیش از ۷ درصد که از بزرگ‌ترین‌ها در میان اقتصادهای توسعه‌یافته است. اگر آمریکا بیش از حد از موقعیت ارزی خود بهره‌برداری کند یا فشار مالی را به دیگران منتقل کند، ریسک خروج سرمایه و بی‌اعتمادی به سیستم بدهی‌اش افزایش می‌یابد و احتمال شکل‌گیری بحرانی مشابه بحران‌های اروپا، هرچند هنوز تحقق نیافته، در حال رشد است.