تحریمهای نفتی زندگی در کوبا را به مرز توقف رسانده است؛
کوبا زیر چادر اکسیژن
«مندی پرونا» با لبخندی پر از نوستالژی، هجوم مسافران آمریکایی را که پس از احیای روابط دیپلماتیک باراک اوباما، رئیسجمهور وقت ایالات متحده، با این جزیره در سال۲۰۱۵ به کوبا آمدند، به یاد میآورد. پرونا و شورلت قرمز روشن ۱۹۵۷ او دائما مورد تقاضای گردشگران بودند و او میگوید بازدیدکنندگان بیشماری از جمله افراد مشهوری مانند «ویل اسمیت»، «ریحانا» و «کیم کارداشیان» مبالغ هنگفتی - حداقل برای کوبا - برای رفتن به تورهای مربوط به ماشینهای کلاسیک به او پرداخت میکردند.
«پاتریک اوپمن»، در گزارش دیروز چهارشنبه در سی ان ان نوشت، شورلت او یکی از سه خودروی قدیمی آمریکایی بود که دیپلماتهای آمریکایی برای مراسم برافراشتن پرچم در سفارت آمریکا در هاوانا که به مناسبت احیای رسمی روابط بین دو کشور پس از دههها خصومت تلخ برگزار شد، انتخاب کردند. پرونا با اشاره به بهبود کوتاهمدت روابط گفت: «همه بخشهای جامعه از آن بهرهمند شدند. شما دیدید که مردم خانههای خود را رنگ میکردند و مشاغل جدیدی افتتاح میکردند. برای من فوقالعاده بود. این بهترین دوران برای گردشگری در کوبا بود.» اکنون، کوبا ممکن است بدترین لحظه عدم قطعیت اقتصادی را که ساکنان این جزیره در دههها، اگر نگوییم در تمام طول زندگی خود، متحمل شدهاند، تجربه کند. دولت ترامپ از طریق اقدام نظامی در ونزوئلا و تهدید به تعرفهها علیه مکزیک، جریان نفت به کوبا را قطع کرده و تلاش میکند تا این جزیره کمونیستی را وادار به انجام اصلاحات سیاسی و اقتصادی قابلتوجه کند. به نظر نمیرسد کوبا متحد باقیماندهای داشته باشد که مایل به تامین سوخت صدهامیلیون دلاری مورد نیاز اقتصادش باشد.
آنچه از نفت این جزیره باقی مانده، در حال اتمام است. از دست دادن همزمان سوخت و گردشگر برای افرادی مانند پرونا فاجعهبار بوده است. او گفت: «من برای کار کردن به گاز نیاز دارم، برای کار کردن به گردشگر نیاز دارم.» با ادامه بحران، زندگی در این جزیره تقریبا 10میلیون نفری به آرامی در حال متوقف شدن است. کلاسها در بسیاری از مدارس به حالت تعلیق درآمده و کارگران برای صرفهجویی در انرژی به مرخصی اجباری فرستاده شدهاند. هتلهای نزدیک به محل سکونت خالی تعطیل و پروازهای روسیه و کانادا لغو شدهاند؛ زیرا سوخت کافی برای پروازهای بینالمللی طولانی در این جزیره وجود ندارد. بریتانیا و کانادا به شهروندان هشدار دادهاند که از سفرهای غیرضروری به کوبا خودداری کنند. هفته گذشته، برگزارکنندگان، جشنواره سالانه سیگار «هابانوس» را که میلیونها دلار درآمد برای این جزیره به ارمغان میآورد، لغو کردند. «شرکت بینالمللی شریت» روز سهشنبه (28بهمن) اعلام کرد که این شرکت در بحبوحه بحران سوخت، عملیات استخراج نیکل و کبالت در کوبا را متوقف میکند. بسیاری از بیمارستانهای دولتی خدمات خود را قطع کردهاند و کمبود سوخت و کمبود کامیونهای حمل زباله باعث انباشته شدن زباله در کل محلهها شده است.
تقریبا در هر گوشه خیابان، گفتوگوها بر سر زمان و مدت قطعی برق متمرکز است. شبها درهاوانا، ستارهها اغلب به وضوح قابل مشاهده هستند؛ زیرا بیشتر شهر در تاریکی مطلق فرو رفته است. ترامپ میگوید دولت کوبا باید سرانجام اقتصاد متمرکز این جزیره را قبل از فروپاشی بازگشایی کند. دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، روز دوشنبه به خبرنگاران گفت: «نفتی وجود ندارد، پولی وجود ندارد، هیچ چیز دیگری وجود ندارد.» او افزود که مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، رهبری تلاشها برای مذاکره با مقامات ارشد کوبایی را بر عهده دارد. روبیو، که کوبایی-آمریکایی و از مخالفان قدیمی دولت کوبا است، پیش از این گفته بود تنها چیزی که قصد دارد با رهبری کمونیست این جزیره در میان بگذارد، زمان واگذاری قدرت توسط آنهاست.
روبیو هفته گذشته در کنفرانس امنیتی مونیخ گفت: «این رژیمی است که تقریبا به طور کامل با یارانهها دوام آورده است: ابتدا از اتحاد جماهیر شوروی، سپس از (رئیسجمهور سابق ونزوئلا) هوگو چاوز. برای اولینبار، هیچ یارانهای از هیچ کسی دریافت نمیکند و این مدل آشکار شده است.» پس از سالها زندگی در لبه پرتگاه فروپاشی اقتصادی، ممکن است یک بحران انسانی برای کوبا در راه باشد. در حال حاضر بیشتر مواد غذایی مصرفی کوباییها پس از دههها سیاستهای کشاورزی فاجعهبار دولتشان وارداتی است. با این حال، این شریان حیاتی شکننده در معرض خطر است؛ زیرا سیاستمداران کوبایی-آمریکایی ضد کاسترو خواستار قطع کامل کمک از ایالات متحده شدهاند. «ماریا الویرا سالازار»، نماینده جمهوریخواه کنگره از فلوریدا و روزنامهنگار سابق سیانان به زبان اسپانیایی، گفت: «این لحظهای است که باید همه چیز را متوقف کرد: دیگر نه گردشگری وجود دارد، نه حوالههای مالی و نه سازوکارهایی که همچنان به تامین مالی و حفظ دیکتاتوری ادامه میدهند.»
سالازار گفت: «فکر کردن به گرسنگی یک مادر، به کودکی که به کمک فوری نیاز دارد، ویرانگر است. هیچکس نسبت به این درد بیتفاوت نیست. اما این دقیقا همان دوراهی وحشتناکی است که ما بهعنوان تبعیدی با آن روبهرو هستیم: حل کردن رنج کوتاهمدت یا آزاد کردن کوبا برای همیشه.در حال حاضر برخی از شرکتهای بخش خصوصی که مواد غذایی را از ایالات متحده وارد میکنند، فعالیت خود را به حالت تعلیق درآوردهاند و میگویند که دیگر قادر به نگهداری محصولات خود در یخچال در طول قطعیهای روزانه برق نیستند. در مواجهه با کمبودهای رو به وخامت، میگل دیاز-کانل، رئیسجمهور کوبا، از مردم خواسته است که «بهطور خلاقانه مقاومت کنند» و «ذهنیت زمان جنگ را اتخاذ کنند». دیاز-کانل در یک حضور تلویزیونی در ژانویه گفت: «ما آنچه را که میتوانیم در هر مکان تولید کنیم، خواهیم خورد. اکنون اگر سوخت کمتری وجود داشته باشد، غذا نمیتواند از برخی مناطق به مناطق دیگر منتقل شود.» در «بازارهای کشاورزی» هاوانا که بخش کوچکی از مواد غذایی تولیدشده در جزیره را میفروشند، برخی از مردم نسبت به افزایش دشواری در انتقال میوهها و سبزیجات از حومه شهر که در آنجا کشت میشوند به پایتخت هشدار دادند.
«آنایاسی»، فروشنده مواد غذایی که بهدلیل انتقاد از وخامت اوضاع اقتصادی نخواست نام خانوادگی خود را فاش کند، گفت: «ما دو یا سهبرابر بیشتر برای تامین مجدد و راضی نگه داشتن مردم هزینه میکنیم. غذایی وجود ندارد. تاثیر آن وحشتناک خواهد بود. ما چیزی نخواهیم داشت.» از سوی دیگر، «مندی پرونا»، راننده خودروهای کلاسیک، گفت که در حال بررسی مهاجرت به اسپانیا با خانوادهاش است. پس از 20 سال زندگی خوب با جابهجایی گردشگران با شورولت خود، دیگر آیندهای در وطن خود نمیبیند. او گفت: «در حال حاضر همه چیز نامشخص است. سوختی وجود ندارد. ما نمیدانیم که آیا سوختی وجود خواهد داشت یا خیر و چگونه هزینه آن را پرداخت خواهیم کرد. اگر مجبور باشم هزینه بنزین را به دلار بپردازم، چگونه میتوانم آن را جبران کنم اگر گردشگری وجود نداشته باشد؟»
