هشدار نسبت به «تصلب» در رگهای صنعت اصفهان
از سایه سنگین فقر تا فرصتسوزی در عصر هوش مصنوعی
زنگ خطر فقر در پایتخت صنعت
امیر کشانی، رئیس اتاق بازرگانی اصفهان، در این نشست با ارائه آماری تکاندهنده، واقعیت عریان اقتصاد استان را به تصویر کشید. او اظهار کرد: «حدود ۵۰ درصد از جمعیت استان اصفهان با فقر نسبی و ۱۵ درصد با فقر مطلق دستوپنج نرم میکنند؛ این آمار برای استانی که پیشران صنعت کشور است، یک زنگ خطر جدی برای سرمایه اجتماعی محسوب میشود.» کشانی ریشه این بحران را در «اقتصاد دستوری» دانست و تاکید کرد که دخالت در قیمتگذاری و دستمزد، نتیجهای جز کاهش انگیزه تولید و فرار سرمایه نداشته است. او هشدار داد که اگر تولیدکننده داخلی همچنان درگیر نقدینگی اولیه بماند، در رقابت با جهانِ پرشتاب، به حاشیه رانده خواهد شد.
صیانت از انسان و ماشین در برابر حوادث
محمدرضا برکتین، رئیس کمیسیون صنعت، با نگاهی به روزهای پایانی سال، بر ضرورت «تیمارداری» از سرمایههای انسانی تاکید کرد. او معتقد است که در فشار اقتصادی فعلی، نیروی کار نباید فراموش شود. برکتین همچنین با اشاره به حوادث اخیر در واحدهای صنعتی، خواستار بازنگری در بیمه داراییها شد و گفت: «سرمایههای تولیدی، دارایی ملی هستند و نباید اجازه داد تلاش چنددهساله یک فعال اقتصادی با یک حادثه به خاکستر تبدیل شود.»
او همچنین از بخشنامههای ارزی «عام» انتقاد کرد و گفت که این دستورات کلی، بدون تفکیک میان تولیدکننده واقعی و واسطهگر، تنها صفهای تخصیص ارز را طولانیتر و برنامهریزی را ناممکن کرده است.
هوش مصنوعی؛ از درمان سرطان تا نجات صنعت
در حالی که نیمی از جلسه به انتقاد از وضع موجود گذشت، نیمه دیگر به «فرصتهای از دست رفته» اختصاص داشت. محمد اطرج، نایبرئیس کمیسیون صنعت، از عملیاتی شدن «میز هوش مصنوعی» پس از ۱۳ ماه خبر داد. او با مقایسه سرمایهگذاریهای صد میلیارد دلاری کشورهای منطقه با وضعیت داخلی، بر نیاز حیاتی به «مراکز پردازش سریع داده» تاکید کرد.
اطرج با اشاره به اجرای موفق طرح غربالگری هوشمند سرطان در اصفهان، هشدار داد: «اگر صنایع به سرعت به ابزارهای هوشمند مجهز نشوند، با توجه به هزینههای فزاینده، توان رقابت را از دست خواهند داد.» او همچنین پیگیری خسارات ناشی از قطع اینترنت طبق قانون بهبود محیط کسبوکار را از اولویتهای بخش خصوصی برشمرد.
عقبماندگی در زنجیره ارزش جهانی
محمد ابکا، دیگر نایبرئیس کمیسیون، با طرح یک پرسش کلیدی، جایگاه ایران در اقتصاد آینده را به چالش کشید. او با اشاره به سرمایهگذاری جهان روی «عناصر نادر معدنی» و آموزش میلیونها نیروی متخصص فناوری در سالهای پیشرو، خواستار بازتعریف فوری سیاستهای صنعتی و معدنی کشور شد تا ایران از زنجیره ارزش صنایع پیشرفته حذف نشود.
نقدینگی کجاست؟
در بخش تحلیلهای پولی، علی شاهزیدی، رئیس انجمن صنایع لوازم خانگی، جهش ارزی را «کابوس سرمایه در گردش» نامید که باعث شده نیاز صنایع به نقدینگی چندین برابر شود. در تکمیل این بحث، علی صادقیهمدانی، مدیر مرکز پژوهشهای اتاق، ریشه مشکلات را در «بیانضباطی پولی» دانست و این پرسش را مطرح کرد که اگر رشد اقتصادی محدود بوده، حجم عظیم نقدینگی خلق شده در کجا مصرف شده است؟ او خواستار شفافیت در مسیر توزیع منابع پولی و ارزی کشور شد.
این نشست در حالی به پایان رسید که برآیند نظرات اعضا، یک خواسته مشترک بود: «خروج دولت از پوسته تصمیمگیریهای دستوری و بازگشت به منطق بازار رقابتی»، پیش از آنکه چراغ واحدهای صنعتی یکی پس از دیگری خاموش شود.
