سقوط گردشگری آمریکا

گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد-محمدامین مکرمی؛ تازه‌ترین داده‌ها نشان می‌دهد شمار گردشگران خارجی ورودی به آمریکا در نخستین سال از دوره دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ ۴.۲ درصد کاهش یافته؛ افتی که در تضاد آشکار با رشد ۴ درصدی سفرهای بین‌المللی در سطح جهان قرار دارد. این واگرایی، تنها یک نوسان آماری نیست، بلکه نشانه‌ای از تاثیر مستقیم سیاست بر جریان‌های اقتصادی و گردشگری است.

گردشگری بین‌المللی یکی از منابع پایدار درآمد ارزی، اشتغال و قدرت نرم برای اقتصاد آمریکا محسوب می‌شود. کاهش بیش از ۱۱ میلیون نفر از گردشگران خارجی، به معنای از دست رفتن حدود ۵۰ میلیارد دلار درآمد و صدها هزار شغل است. در شرایطی که بسیاری از اقتصادهای پیشرفته برای جذب هرچه بیشتر گردشگر رقابت می‌کنند، آمریکا عملا به تنها مقصد بزرگ جهانی تبدیل شده که سهم خود را از بازار سفرهای بین‌المللی از دست می‌دهد.

ریشه این افت را باید در ترکیبی از سیاست‌های مهاجرتی، امنیتی و تجاری دولت ترامپ جست‌وجو کرد. ترکیب ممنوعیت‌های مسافرتی، تعلیق صدور ویزا برای ده‌ها کشور و افزایش نظارت‌های امنیتی، این پیام را به بازار جهانی سفر ارسال کرده که آمریکا دیگر مقصدی با دسترسی آسان و سیاست‌های باز نیست. این تصویر، فارغ از نیت سیاست‌گذاران، به‌سرعت بر تصمیم گردشگران بالقوه اثر گذاشته و حس نااطمینانی را تقویت کرده است.

در این میان، واکنش بازارهای اصلی گردشگری قابل‌توجه است. کاهش بیش از ۱۰ درصدی سفر کانادایی‌ها به آمریکا، افت ورود گردشگران اروپایی و خاورمیانه‌ای و حتی اظهارات صریح برخی شهروندان خارجی مبنی بر اجتناب از سفر به آمریکا، همگی نشان می‌دهد موضوع صرفا محدود به موانع اداری نیست، بلکه به ادراک سیاسی و اجتماعی گره خورده است. به‌گزارش فایننشال تایمز، تحلیلگران این روند را با تجربه بریتانیا پس از برگزیت مقایسه کرده‌اند؛ جایی که سیاست، به تضعیف پیوندهای سفر و تجارت انجامید.

پیامدهای اقتصادی این روند به‌سرعت در بخش‌های وابسته نمایان شده است. صنعت هتلداری آمریکا برای نخستین‌بار پس از اوج‌گیری کرونا با افت درآمد به ازای هر اتاق مواجه شده و خطوط هوایی، به‌ویژه شرکت‌های اروپایی، از کاهش تقاضا در مسیرهای سودآور آمریکای شمالی خبر می‌دهند. حتی غول‌هایی مانند دیزنی نیز نسبت به «بادهای مخالف» در بازدید بین‌المللی از پارک‌های تفریحی آمریکا هشدار داده‌اند.

در نگاه به آینده، جام‌جهانی ۲۰۲۶ می‌تواند فرصتی استثنایی برای ترمیم این تصویر باشد. این رویداد، به‌طور بالقوه ویترین بزرگی برای نمایش دوباره آمریکا به جهان است. 

با این حال، کارشناسان هشدار می‌دهند اگر فضای سیاسی و امنیتی تغییری نکند، همین فرصت نیز می‌تواند به ضدتبلیغی پرهزینه تبدیل شود؛ اثری که نه‌تنها بر گردشگری، بلکه بر جایگاه بلندمدت آمریکا در اقتصاد جهانی سایه خواهد انداخت. 

تجربه سال ۲۰۲۵ یادآور این واقعیت است که در دنیای به‌هم‌پیوسته امروز، سیاست‌های داخلی می‌توانند پیامدهایی فراتر از مرزها داشته باشند و حتی صنعتی به‌ظاهر غیرسیاسی مانند گردشگری را به شدت متاثر کنند.//