بهطور کلی میتوان گفت مهمترین و بنیادیترین عامل تورم در اقتصاد ایران، رشد بالای نقدینگی بوده است. تجربه اقتصاد ایران در دهههای گذشته نشان میدهد که هر زمان حجم نقدینگی با سرعتی بیش از ظرفیت تولید اقتصاد افزایش یافته، نتیجه آن به شکل افزایش سطح عمومی قیمتها نمایان شده است. ریشه اصلی این رشد نقدینگی را باید در کسری بودجه مزمن دولت جستوجو کرد. به این معنا که دولت به دلیل عدم توازن میان درآمدها و هزینههای خود، ناچار میشود برای تامین منابع مالی، از روشهایی استفاده کند که در نهایت به افزایش پایه پولی منجر میشود.