سخنرانی ترامپ در کنگره

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، سه‌شنبه شب به وقت آمریکا و بامداد دیروز چهارشنبه به وقت ایران، طولانی‌ترین سخنرانی «وضعیت کشور» در تاریخ ایالات متحده را ایراد کرد. او در حالی با پافشاری مدعی شد که در نخستین سال بازگشتش به قدرت، «تحولی تاریخی و ماندگار» را رقم زده است که به گزارش نیویورک تایمز، اعتماد رأی‌دهندگان به عملکرد اقتصادی وی به تدریج در حال کاهش است.

ترامپ در این سخنرانی که یک ساعت و ۴۷دقیقه به طول انجامید، سیاست‌های جدید چندانی را معرفی نکرد و در عوض، به نظر می‌رسید بیشتر از فضاسازی‌های نمایشی این رویداد لذت می‌برد. وی از این فرصت استفاده کرد تا دموکرات‌ها را به‌دلیل ایستاده تشویق نکردن اولویت‌های برنامه‌ای‌اش، به‌ویژه در حوزه‌های جرم و جنایت، مهاجرت و اقتصاد، «دیوانه» خطاب کرده و به باد انتقاد بگیرد. لحن ترامپ در طول سخنرانی‌اش مدام در حال تغییر بود؛ او میان توصیف‌های اغراق‌آمیز از دستاوردهای کشور، از جمله کسب مدال‌های طلای المپیک و روایت‌های به شدت خشن و تکان‌دهنده از درگیری‌های خارجی و آمار جرم و جنایت در داخل آمریکا در نوسان بود. تمام این موارد، پیش‌درآمدی بر استدلال‌ها و شعارهای او در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای سال جاری بود. سخنرانی‌های ترامپ در کنگره هرگز کوتاه نبوده است. او هر بار که در این مجلس سخنرانی کرده، بیش از یک ساعت سخن گفته است؛ از جمله نطق جسورانه و ۱۰۰دقیقه‌ای سال گذشته‌اش که تا پیش از روز سه‌شنبه، طولانی‌ترین سخنرانی در نوع خودش در تاریخ معاصر محسوب می‌شد. در ادامه، به ۶نکته کلیدی از سخنرانی «وضعیت کشور» ترامپ اشاره می‌شود:

اول) ترامپ به دنبال تحریک دموکرات‌ها: ترامپ بارها دموکرات‌های حاضر در مجلس را به سخره گرفت و تلاش کرد آنها را به‌عنوان افرادی ضدآمریکایی و فاقد صلاحیت برای انتخاب شدن به تصویر بکشد. او تقریبا در هر موضوعی سعی می‌کرد رقبای خود را تحریک کند تا مجبور شوند از اولویت‌هایش حمایت کنند. او این تاکتیک را در همان اوایل سخنرانی به کار برد؛ جایی که از قانون‌گذاران خواست اگر با این گفته‌اش موافقند که «نخستین وظیفه دولت آمریکا محافظت از شهروندان آمریکایی است، نه اتباع بیگانه غیرقانونی»، از جای خود برخیزند. هنگامی که دموکرات‌ها از این کار امتناع کردند، او بلافاصله حمله را آغاز کرد. وی گفت: «آیا این مایه شرمساری نیست؟ شما باید از خودتان خجالت بکشید که از جایتان بلند نمی‌شوید. باید از خودتان شرم کنید.» ترامپ این رویکرد را در تمام طول شب تکرار کرد و گفت: «به شما می‌گویم، این افراد دیوانه‌اند. آنها دیوانه‌اند.» درحالی‌که جمهوری‌خواهان خود را برای انتخابات میان‌دوره‌ای آماده می‌کنند، ترامپ سعی داشت با افراطی جلوه دادن دموکرات‌ها، چشم‌انداز سیاسی حزب خود را تقویت کند. روند تاریخی و نظرسنجی‌های اخیر نشان می‌دهد که جمهوری‌خواهان در معرض خطر از دست دادن کنترل دست‌کم یکی از مجالس کنگره هستند (نتیجه‌ای که ترامپ به شدت در تلاش است از آن جلوگیری کند) و از همین رو، بخش عمده‌ای از سخنرانی خود را به حمله علیه دموکرات‌ها اختصاص داد.

دوم) نمایش تمام‌عیار تلویزیونی: ترامپ به خوبی از قدرت تصویر آگاه است و سخنرانی خود را مملو از غافلگیری‌ها و لحظات دراماتیک کرده بود. به‌طور مثال وی از یک زندانی سابقِ رژیم نیکولاس مادورو تجلیل کرد و شرایط دیدار مجدد او را با برادرزاده‌اش، الخاندرا گونزالس، فراهم آورد. ترامپ گفت: «پس از آنکه انریکه نامزد انتخابات شد و با مادورو به مخالفت برخاست، توسط نیروهای امنیتی وی دستگیر و به زندان بسیار بدنام این رژیم در کاراکاس انداخته شد. الخاندرا می‌ترسید که دیگر هرگز عمویش را نبیند.» او سپس برای تاثیرگذاری دراماتیک‌تر افزود: «الخاندرا، با خوشحالی به تو اطلاع می‌دهم که عمویت نه تنها آزاد شده، بلکه امشب در اینجا حضور دارد. ما او را به اینجا آوردیم تا آزادی‌اش را شخصا با تو جشن بگیرد. انریکه، لطفا بیا پایین.» انریکه سپس در صحن مجلس نمایندگان حاضر شد.

سوم) طفره رفتن از پذیرش فشارهای اقتصادی: ترامپ با افتخار مدعی شد که پس از تحویل گرفتن «کشوری در بحران»، اقتصاد آمریکا را احیا کرده است. هفته‌هاست که مشاوران و متحدان ترامپ او را ترغیب می‌کنند تا مستقیما به نگرانی‌های رای‌دهندگان درباره هزینه‌های زندگی بپردازد؛ از این رو، او نیز مطیعانه فهرستی از شاخص‌های اقتصادی نظیر بازار سرمایه، قیمت بنزین، نرخ وام مسکن و رشد اشتغال را به‌عنوان شواهدی از یک «اقتصاد شکوفا» برشمرد. با وجود این، به نظر می‌رسید او تمایل چندانی به پذیرش این واقعیت ندارد که آمریکایی‌ها همچنان درگیر فشارهای اقتصادی هستند. او به شدت به دموکرات‌هایی که «به طور ناگهانی از کلمه «مقرون‌به‌صرفه بودن» استفاده می‌کنند» تاخت و استدلال همیشگی خود را تکرار کرد که رقبای سیاسی‌اش، این کلمه را به حربه‌ای برای ضربه زدن سیاسی به او تبدیل کرده‌اند. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که رای‌دهندگان همچنان نگران وضعیت اقتصاد هستند و جمهوری‌خواهان نیز به خوبی می‌دانند که نگرش مردم نسبت به توانایی تامین هزینه‌های زندگی، نقشی تعیین‌کننده در انتخابات ماه نوامبر ایفا خواهد کرد. با این حال، ترامپ اغلب در پرداختن به این نگرانی‌ها انسجام و انضباط کلامیِ اندکی از خود نشان داده است.

چهارم) عدم تخصیص زمان کافی به موضوع ایران: درحالی‌که ترامپ با ارزیابی احتمال حمله نظامی به ایران جهان را در وضعیت التهاب نگه داشته است، اما تا حدود دقیقه۹۰ سخنرانی‌اش اصلا به این موضوع نپرداخت. او سپس تنها سه دقیقه درباره این کشور صحبت کرد و از آن گذشت.

پنجم) قضات دیوان عالی چهره‌ای بی‌تفاوت داشتند: تنها چند روز پس از آنکه ترامپ قضات دیوان عالی را به‌دلیل صدور حکم علیه برنامه کلیدیِ تعرفه‌هایش «احمق و سگ‌های دست‌آموز» خواند، با چند تن از همان قضاتی که علیه این برنامه‌ها رای داده بودند، رودررو شد. اما روز سه‌شنبه، ترامپ در انتقاد از این دادگاه عالی محتاط‌تر عمل کرد. او این حکم را «بسیار تاسف‌بار» و «ناامیدکننده» خواند و در عین حال وعده داد که می‌تواند بدون تایید کنگره، برنامه‌های مربوط به سایر تعرفه‌ها را پیش ببرد. با در نظر گرفتن تمام جوانب، این یک رویارویی نسبتا دوستانه بود و ترامپ در مسیر رفتن به سمت تریبون، با قضات دست داد. تنها چهار قاضی در این سخنرانی حضور داشتند: قاضی‌القضات جان رابرتز، قاضی النا کیگان، قاضی برت کاوانا و قاضی ایمی کونی برت. قضات رابرتز، برت و کیگان جزو 6عضو دادگاه بودند که علیه ترامپ رای داده بودند. این چهار قاضی در طول سخنرانی با چهره‌هایی سنگی و بی‌تفاوت نشسته بودند و هنگام انتقاد ترامپ از حکم صادر شده، احساسات خاصی از خود نشان ندادند.

ششم) اشاره ترامپ به تقلب دیگران و سکوت درباره مسائل اخلاقی خود: ترامپ بارها به آنچه تقلب گسترده در برنامه‌های دولتی در سراسر کشور توصیف می‌کرد، به شدت اعتراض کرد. او همچنین تلویحا اشاره کرد که اعضای کنگره از طریق معاملات سهام بر پایه اطلاعات نهانی، از جایگاه و مناصب خود سوءاستفاده مالی می‌کنند. وی ادعا کرد که‌ میلیاردها دلار از طریق تقلب در ایالت مینه‌سوتا به سرقت رفته است و گفت: «وضعیت در کالیفرنیا، ماساچوست، مین و بسیاری از ایالت‌های دیگر حتی بدتر است.» او سپس به جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهوری، ماموریت داد تا رهبری «جنگ علیه تقلب» را بر عهده بگیرد. اما ترامپ هیچ اشاره‌ای به این موضوع نکرد که خانواده‌اش چگونه از دوران ریاست‌جمهوری او سود مالی برده‌اند. رؤسای‌جمهور پیشین معمولا تمام تلاش خود را می‌کردند تا از درآمدزایی از طریق کاخ سفید دوری کنند؛ اما به نظر می‌رسد ترامپ مشکل چندانی با این قضیه ندارد. ترامپ همچنین تنها رئیس‌جمهوری است که در یک پرونده مدنیِ کلاهبرداری مقصر شناخته شده و تاکنون چندین فرد محکوم به اتهام تقلب و کلاهبرداری را عفو کرده است.

به گزارش الجزیره، او انتخابات میان‌دوره‌ای پیش رو را به‌عنوان یک «ماموریت نجات» به تصویر کشید؛ قانون‌گذاران دموکرات را «دیوانه» خواند و آنها را به «نابودی این کشور» متهم کرد و مدعی شد که دولتش «دقیقا در بزنگاه و لحظه آخر» برای نجات کشور مداخله کرده است. او در تمام طول سخنرانی خود، بارها رقبای سیاسی‌اش را به‌عنوان بازیگرانی ضدآمریکایی که علیه منافع ملی کشور فعالیت می‌کنند، معرفی کرد. ده‌ها تن از دموکرات‌ها سخنرانی ترامپ را تحریم کرده و در عوض در برنامه‌های جایگزین و اعتراضی شرکت کردند. ردیه رسمیِ حزب دموکرات توسط ابیگیل اسپانبرگر، فرماندار ویرجینیا، ارائه شد.

اسپانبرگر اظهار کرد که کسب‌وکارهای آمریکایی زیر بار تعرفه‌های ترامپ متحمل ضرر شده‌اند، جوامع مختلف زیر سایه برنامه‌های اخراج دسته‌جمعی او زندگی می‌کنند و شهروندان همچنان گرفتار مشکلات مربوط به هزینه‌های سنگین زندگی هستند. او خطاب به مردم گفت: «آمریکایی‌ها، شما که در خانه‌هایتان هستید، می‌دانید که می‌توانید مطالبات بیشتری داشته باشید و بدانید که ما در حال تلاش برای کاهش هزینه‌ها هستیم. ما کار می‌کنیم تا جوامع و کشورمان را امن نگه داریم، و ما برای شما تلاش می‌کنیم.»