جزئیات تخصیص ارز به کالاهای اساسی و داروها در بازه زمانی، فروردین تا پایان آبانماه سال جاری به تازگی منتشر شده است. بر این اساس، در هشتماه ابتدایی سال جاری در مجموع، ۸میلیارد و ۴۸۹میلیون دلار برای کالاهای اساسی و داروها تخصیص یافته است. از این میزان، ۷۶.۴درصد از کلارز تخصیص یافته یعنی معادل…
حذف هزینههای غیرضروری از بودجه باید در دستور کار دولت قرار گیرد؛
در روزهای گذشته خبر اصلاح قیمت بنزین منتشر شد که طی آن نرخ جدیدی برای مازاد مصرف بر سهمیههای قبلی در نظر گرفته شده است. با افزایش قیمت بنزین، بخش کوچکی از عقبماندگی این حامل انرژی از تورم در ۶سال اخیر جبران میشود؛ اما با این حال اثر رفاهی آن به خانوارها منتقل نمیشود. در این شرایط کارشناسان…
اخبار
سیاست گذاری روزنامه شماره ۶۳۹۴
شنبه، ۰۵ مهر ۱۴۰۴
اثر بازگشت تحریمها بر درآمد نفت و زنجیره تامین چیست؟
با فعال شدن احتمالی مکانیسم ماشه و بازگشت تحریمهای بینالمللی علیه ایران، میزان اثرگذاری آن در بخش تولید و درآمدهای نفتی همچنان محل سوال است. گروهی از کارشناسان معتقدند تهران میتواند با حفظ شبکه پیچیده فروش نفت، جریان صادرات خود را ادامه دهد، اما احتمالا باید مشتریان آسیایی را با قیمتهای پایینتر راضی نگه دارد. در این میان همسویی روسیه و چین نقش مهمی در کاهش اثرات اقتصادی تحریمها دارد. گفته میشود اخیرا هند نیز به جمع خریداران نفت ایران اضافه شده است. با این حال، فعال شدن ماشه از جنبههای مختلفی تجارت ایران را تحتتاثیر قرار میدهد. افزایش هزینههای حملونقل و بیمه، قیمت محصولات را در بازار بالا میبرد و بروز تاخیر احتمالی در واردات کالاهای مصرفی و نهادههای واسطه تولید میتواند کمبودهای مقطعی ایجاد کند. این موضوع ریسک تلاطم بازار را افزایش میدهد. اما همکاری با کشورهای همسو با ایران و ایجاد راهحلهای جدید میتواند اثرات منفی تحریمهای بینالمللی را کاهش دهد.
موسی غنینژاد و یاسر جبرائیلی در یک مناظره، به بررسی مشکلات اقتصاد ایران پرداختند. غنینژاد اقتصاد ایران را دستوری و ناکارآمد دانست و راهحل را در آزادسازی و رقابتی کردن اقتصاد عنوان کرد؛ اما جبرائیلی مشکلات اقتصادی کشور را نتیجه به کارگیری سیاستهای نئولیبرال دانست.
امروزه موفقیت اقتصادی بیش از هر زمان دیگر به اقلیتی از افراد فوقستاره در حوزههای علم، فناوری، مالی و هنر وابسته شده است. اکونومیست به تازگی در یک گزارش به بررسی نقش حیاتی استعداد انسانی در اقتصاد جهانی میپردازد و هشدار میدهد که اتلاف ظرفیتهای فردی، تهدیدی جدی برای رشد آینده است. نمونهها شامل برنامهنویسان جوان با دستمزدهای نجومی، دانشمندان بازگشته به چین، معاملهگران مالی در والاستریت و هنرمندان پلتفرمهایی چون اسپاتیفای هستند. این روند تنها ناشی از وفور سرمایه نیست، بلکه عوامل ساختاری مانند ظرفیت محاسباتی عظیم، توزیع دیجیتال ارزان و رقابت در هوش مصنوعی نیز آن را تقویت کردهاند.